Engelse Dag Heerde

Gister bezochten we de Engelse Dag in Heerde. We startten met een mini high tea bij Limburgia, bekeken de 500 jaar oude muurschilderingen in de Johannes kerk, beklommen de 133 treden naar de nok van de toren van de kerk, bewonderden oude en nieuwe mg's (en ander mooi spul), bekeken de tentoonstelling in Villa Jacoba over de Beschuutfabriek die de opa van Hubald in Heerde oprichtte en borrelden nog even na met Hubald&Anna zelf bij de Vier Jaargetijden.

Deze prachtige beauties zijn uit 1946!

 

In de toren van de Johannes Kerk. Nathan (5): ''Kijk uit voor die klokken, hoor, daar zitten smeerluizen in! Die kunnen je bijten!'' Hij bedoelt vleermuizen :-)

In Villa Jacoba was een tentoonstelling over de Beschuutfabriek van de familie van Ark. De opa van Hubald heeft deze opricht.

We sloten de middag gezellig af met Hubald&Anna op het terras van de Vier Jaargetijden. 

 

Grieks

Oh cool.. Dit gave huis ligt in Paros Cyclades (Griekenland). Ontworpen door Alexandros Logodotis van bureau Logodotis.

Nice..

Nixon('s hoofd)

In mijn pauze gister lees ik over het (eerste) tv-debat tussen de presidentskandidaten Richard Nixon en John F. Kennedy en hoe het medium televisie in 1960 een doorslaggevende rol speelde in deze verkiezing.

Historicus Arthur Schlesinger Jr. beschreef in die periode in zijn boekje ‘Kennedy or Nixon, does it make any difference?’ hoe opportunistisch Nixon in zijn ogen was en hoe geweldig de media-genieke Kennedy. “Nixon vertegenwoordigt als geen ander een nieuw soort politicus dat, als het erop aankomt, nergens meer in gelooft behalve in winnen.” Terwijl Kennedy toch ook geen puriteinse politicus was..

En tja, I can’t help myself, maar telkens wanneer ik over Nixon lees, zie ik inderdaad dát beeld. En dat komt vooral door zijn karikaturale personage uit de science fiction-serie Futurama! De tekenfilmserie speelt 1000 jaar in de toekomst en (het hoofd van) Richard Nixon is daar op slinkse wijze ‘President of Earth’ geworden. Berg je maar..

Maar echt, he is so delightfully funny evil in deze serie. Zo op macht belust, onprofessioneel en politically incorrect. Geweldig.

Arme Nixon.. zo vereeuwigd worden bij een generatie die nog niet geboren was tijdens zijn opkomst en ondergang, en dus nooit (meer) een genuanceerd beeld van ‘m zal kunnen vormen. En dat allemaal weer door dat verduvelde medium televisie ;-)

Warm...

Gisteravond, op een verlaten basketbalveld (met een dood musje in een hoek) in de warme gloed van de ondergaande zon, joggen vier zinderend hete lijven (Dirk-Jan, Simon, Kim en ik) zwaar zwetend en hijgend naar een grijzende Jamaicaanse trainer.

- hij: "HOEVEEL GRADEN IS HET?!"
- wij: "32!"
- hij "DUS..HOEVEEL JUMPING JACKS DOEN WE?!"
- wij (iets minder enthousiast): "...ehh..32...?"

*jump* *jump* *jump* *etc.*

- hij: "EN HOEVEEL GRADEN WARMER VOELT HET NU?!
- ik (iets te bijdehand): "12!"
- hij (adrem): "ALLEMAAL 12 BURPEES!"

gloeiendegloeiendegloeiende...

En toen nog squads, rondje lopen, (jumping) lunches, rondje lopen, sit ups, rondje lopen, bear crawls, rondje lopen, siamese tweeling, rondje lopen, etc.

‪#‎bloodybootcamp‬

Bekijk hier de foto's zomervakantie 2013 (1) 's-Gravenzande

Wat een geweldige week! Prachtig weer en een super, luxe, nieuw en warm ingericht zes-persoons duinhuisje (op een plekje met veel privacy én met het mooiste uitzicht van het vakantiepark).
De gastvrije ontvangst (we kregen een bloemetje!) en de zeer vriendelijke en professionele vakantiepark-mensen (die ook voor animatie voor de kinderen zorgden) maakten het helemaal af.

Hieronder wat foto's. Interesse in het hele album? Kijk op deze pagina.

Dagje Delft.

Op het strand.

 

Op het vakantiepark (we kregen een bloemetje bij aankomst!).

NB De man aan wiens hand Judith hier loopt is dus niet Reinier, maar Jan, de animatie-man :-)

Picto Poëzie

Eens in de zoveel tijd, met name op zachte zomeravonden, komt schrijver/dichter (en tante van Reinier) Trijntje Gosker langs om op onze 'veranda' een glaasje port met Reinier te drinken. Ze praten elkaar dan een beetje bij over creatieve projecten waar ze mee bezig zijn. Zo ook vanavond.

Ik ga dan altijd een beetje m'n eigen gang. Zo wilde ik vanavond nog wat werken (of een keer vroeg m'n bed in kruipen), maar toen ik eenmaal buiten met een whisky in de schommelstoel zat, raakte ik geïntrigeerd door een dichtbundel die Trijntje bij zich had: 'Weerwoord'.

Een bundel met gedichten in picto's! Met (nieuwe) gedichten van het Zwols Dichterscollectief, Trijntje én Toon Tellegen!
#PictoPoëzie

Trijntje ontwikkelde drie jaar geleden een picto semi schrift voor laaggeletterden (en maakt nog altijd picto's bij) en won hiermee in 2011 de Hermen J. Jacobsprijs. Trijntje: "Ik ben dichter, dus ik wilde experimenteren met beeld & woord. Hier kwamen zulke verrassende ontdekkingen uit, dat ik dacht 'dit kan een nieuwe dichtvorm worden'. Ik heb toen mijn collega-dichters van het Zwols Dichterscollectief uitgenodigd om bij kunstwerken van het kunstenaarscollectief Arte no Pendor nieuwe gedichten te maken, gebruikmakend van het picto semi schrift dat inmiddels ruim 7000 picto's telt. Ze lieten zich dus leiden door de beelden."

Geweldig vind ik dit.

Ik heb dus direct haar bundel gekocht (het exemplaar dat ze bij zich had :-)). Ook interesse? Meer informatie vind je op de website Pictoschrijver. De bundel met 13 gedichten (en kunstwerken) is nog niet te koop via boekhandel of internet, maar vooralsnog alleen te bestellen bij Trijntje zelf. Maak dan 5,50 euro over op Tridiosbank-nr. 21.23.79.038 met vermelding van je naam en adres, dan krijg je de bundel toegestuurd.  



     

Haar

Mooie serie van Brittany Schall.

En mooie beschrijving (zie hieronder) over haar werk van de Berlijnse (maar Engelstalige) weblog iGNANT.

Schall deals in her work ‘Hair Studies’ with identity, form, and experimenting with new mediums. In her portraits she forgoes the presentation of the models faces almost entirely, only concentraiting on the models hair. The visually reduced portraits ask the audience to discuss the essence of the person portrayed, despite the missing key elements, as a face for example. Metaphorically, her works talks about contradictory roles that we have within ourselves, particularly with women. 

Femininity is both strong and soft. Sensuality can empower or subjugate, and ‘vulnerability can be courageous or cowardly’. She creates images that are constantly having an internal dialogue about conflicting thoughts and ideas. Schall about her own work: ‘My pieces also express the dynamics of relationships, specifically submitting yourself with another while still trying to maintain your own sense of self’.