Vanmiddag met buurvrouw Mirjam naar het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem geweest. We gingen speciaal voor de tentoonstellingen 'In de schaduw van morgen. Neorealisme in Nederland' en 'Regressive' (met werk van Erwin Olaf).
'Regressive' bestond uit de fotoserie
Dusk & Dawn (2009), de installatie Keyhole (2011) en de fotoserie Berlin (2012), alledrie van Erwin Olaf. Keyhole en Berlin zijn voor het eerst te zien in Nederland.
Mirjam en ik vonden de tentoonstelling over neorealisme tegenvallen (met name in de presentatie/opbouw van de tentoonstelling) en die van Erwin Olaf juist heel gaaf. Met name de filmpjes die de fotoserie Dusk & Dawn ondersteunden, maakten indruk bij ons (en lieten ons geïntrigeerd achter).
Dit is de teaser van de filmpjes (die tegelijkertijd worden afgespeeld):
Erwin Olaf heeft zich voor de twaalf werken van
Dusk & Dawn laten inspireren
door Francis Brenjamin Johnston. Zij fotografeerde in 1899 zwarte
Amerikaanse leerlingen van het Hampton Instituut in Virginia
,
die een andere toekomst tegemoet gingen dan vrijgekomen slaven. In Dusk
portretteert Olaf een gezin met donkere huidskleur en in Dawn zie je
dezelfde scènes, maar dan in Rusland, tegen een bleke achtergrond.
Ook
The Keyhole vond ik interessant. "De installatie
The Keyhole is een ruimte waarop aan de
buitenkant een serie foto’s is te zien van mannen, vrouwen, kinderen,
vrijwel allemaal met het hoofd van de kijker afgewend (zie
foto’s). Erwin Olaf fotografeerde ze in een sobere, tijdloos aandoende
omgeving. Er is een sterke emotie van schaamte en vernedering voelbaar.
Aan twee zijdes van de ruimte bevinden zich deuren waar door
een sleutelgat naar binnen gekeken kan worden."
Dit las ik ergens over de fotoserie
Berlin:
"Voor de serie
Berlin liet hij zich inspireren door de jaren '20 en '30 van de vorige eeuw.
In deze tijd van het interbellum ziet de kunstenaar een gelijkenis met
onze huidige tijd, een tijd van crisis. 'Wij, de westerse wereld, dansen
op de rand van de vulkaan. Je voelt dat er iets onheilspellends op ons
afkomt, je leest het in de kranten, maar we feesten gewoon door. We
staan op een kantelpunt, dat gevoel heb ik willen uitdrukken in deze
serie.' En waar kan dat dan beter dan in Berlijn? De stad waar het
culturele leven tijdens die periode als nergens anders zinderde van
machtsstrijd en naderend onheil."
"Macht wordt door Erwin Olaf uitgebeeld door kinderen. Een portret van
een meisje dat ons aankijkt met een zelfverzekerde, intimiderende blik.
Met haar valt niet te spotten. Ze is gekleed in iets wat associaties
oproept met militaristische kleding. De foto's zijn filmachtig,
surrealistisch bijna. Het is het dromerige, nachtmerrieachtige van die
periode en onze huidige tijd, aangescherpt door beladen locaties in
Berlijn als het Olympisch Stadion uit 1936 en de loge van de
Vrijmetselaarsvereniging."
Ik vond met name die 'macht'-foto's met kinderen heeeeel sterk.. Creepy ook..
Mooi winters uitzicht trouwens vanuit het museum vanmiddag :-)
Prachtige trap..
Ook The Keyhole vond ik interessant. "De installatie The Keyhole is een ruimte waarop aan de
buitenkant een serie foto’s is te zien van mannen, vrouwen, kinderen,
vrijwel allemaal met het hoofd van de kijker afgewend (zie
foto’s). Erwin Olaf fotografeerde ze in een sobere, tijdloos aandoende
omgeving. Er is een sterke emotie van schaamte en vernedering voelbaar.
Aan twee zijdes van de ruimte bevinden zich deuren waar door
een sleutelgat naar binnen gekeken kan worden." 
Dit las ik ergens over de fotoserie Berlin: 
"Macht wordt door Erwin Olaf uitgebeeld door kinderen. Een portret van
een meisje dat ons aankijkt met een zelfverzekerde, intimiderende blik.
Met haar valt niet te spotten. Ze is gekleed in iets wat associaties
oproept met militaristische kleding. De foto's zijn filmachtig,
surrealistisch bijna. Het is het dromerige, nachtmerrieachtige van die
periode en onze huidige tijd, aangescherpt door beladen locaties in
Berlijn als het Olympisch Stadion uit 1936 en de loge van de
Vrijmetselaarsvereniging." 
