Slimme kever-coating

Hm, interessant.

En, leuk dat de verdedigingsstrategie van een kever de inspiratie vormde!

Row, row, row your boat

Foto van een 19-jarige Stephen Hawking als stuurman. Hij zei dat hij ging roeien uit verveling (hij studeerde destijds natuurkunde).

#Oxford
#1961

'Arts moet alternatieve geneeskunde benutten'

Hear. hear! 

Slimme jongens, die Vikingen..

'Kompas van Vikingen werkte ook na zonsondergang'

Ik raak toch altijd weer onder de indruk van zo'n ontdekking..
Gaaf om steeds meer te ontdekken en te leren over welke 'technologie' onze voorouders beschikten en welke inventieve dingen ze bedachten!

De kompassen waarmee Vikingen vermoedelijk navigeerden, waren waarschijnlijk ook 's avonds bruikbaar, zo blijkt uit nieuw onderzoek.

De primitieve kompassen bevatten mogelijk speciale kristallen waarmee de positie van de zon kon worden bepaald, als die al achter de horizon was verdwenen. Deze kristallen maken ultraviolet licht zichtbaar dat normaal gesproken niet kan worden waargenomen door menselijke ogen.

Dat melden Hongaarse onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the Royal Society A. De wetenschappers verrichtten onderzoek op een rond stuk hout uit de elfde eeuw dat in 1948 werd ontdekt op Groenland en vermoedelijk dienst deed als zonnewijzer. Hun schattingen hadden wel een gemiddelde afwijking van vier graden. "Niet geweldig, maar deze methode zal de Vikingen zeker hebben geholpen", verklaart hoofdonderzoeker Balázs Bernáth op Fox News.

Open dag waterschap Salland

Vanmiddag bezochten we het laboratorium van Waterschap Groot Salland. Toneelmaatje Femmie werkt daar en nodigde ons uit om op de Dag van de Chemie met de kinderen eens te komen nemen. Jammer genoeg kon ze er vanmiddag (onverwacht) niet bij zijn, maar Izaak, Judiths schoolvriendje was wel mee.

We volgden een speurtocht door het lab, kregen uitleg door verschillende laboranten over de verschillende werkzaamheden die ze doen, en Judith&Nathan&Izaak mochten superslijm maken! Erg leuk.   

...en ik ben blij dat de dekseltjes op de potjes bleven tijdens de autorit naar huis.

Het lab is best groot: Femmie en haar 37 collega’s analyseren oppervlaktewater, afvalwater, grondwater, waterbodem en zuiveringslib voor opdrachtgevers in West-Overijssel, Flevoland, Zuid-Drenthe, West-Gelderland en Oost-Utrecht.

Op de kaart

Ik ben altijd al gefascineerd geweest door kaarten. 'Op de kaart' van Simon Garfield vind ik dan ook een erg leuk boek. Het ligt op m'n nachtkastje en ik kan niet wachten om er in verder te gaan.

In Op de kaart onderzoekt Garfield hoe kaarten, vanaf de eerste schetsen van de oude Grieken tot aan Google Maps, onze geschiedenis hebben gemaakt en beïnvloed. Hij verhaalt over de onmogelijke opdracht om Afrika in kaart te brengen, over het maken van de perfecte globe, over Ptolemeüs en Johannes Blaeu, over de ontdekkers van de Zuidpool en de `Star Maps in Hollywood. En waarom heet Amerika eigenlijk niet Columbus?



#leuk

Hier de trailer van het boek:


In het eerste hoofdstuk beschrijft Garfield trouwens een Facebook-wereldkaart die een stagiair van Facebook 'maakte' op basis van de gegevens waarover het bedrijf beschikte (jouw en mijn Facebook-connecties dus).

Leugen(tje)

Ik heb dit weekend een boek van Dan Ariely gekocht over liegen/bedriegen en welke factoren ons eerlijker of juist oneerlijker maken. Super interessant en het leest als een trein! Ik ben al ruim over de helft van het boek.

Ik kocht het boek omdat ik meer wil weten over waarom ik zelf soms zo allergisch reageer op bepaalde leugens / oneerlijk gedrag terwijl ik die heftige emotie niet voel bij andere bepaalde leugens / oneerlijke gedrag. Blijkbaar heb ik voor bepaalde situaties of onderwerpen een strak omlijnd beeld van wat eerlijk&fair is, en reken ik het anderen (en mezelf!) zwaar aan als die grenzen worden overschreden.

Wat maakt dat mensen wel of niet flexibel omgaan met ethische grenzen? En is mijn eigen sjoemelmarge (zoals Ariely dat noemt) eigenlijk echt wel zoveel kleiner dan die van everybody else? (want dat denkt immers iedereen van zichzelf ;-)) En in hoeverre gebruik ík cognitieve dissonantie?

Oscar Wilde schreeft al: "Normbesef bestaat, net als kunst, uit een lijn weten te trekken." De vraag is: waar loopt die lijn? En, hoe kun je zorgen dat je zelf niet over die lijn gaat?

Geen tijd om zijn boek te lezen? Check dan dit animatiefilmpje met de belangrijkste inzichten uit het boek. Verteld door Ariely zelf.



Datzelfde weekend las ik het artikel 'Ieder zijn eigen waarheid in Turkije.' in NRC. Bram Vermeulen schrijft hier hoe in de strijd tussen het gezag en de demonstranten in Turkije, de waarheid verdraaien een geoorloofd wapen is om de ander uit te schakelen. "Liegen is voor de Turken een geaccepteerde vorm van zelfbehoud - in de politiek, maar ook in het dagelijks leven."

Dat geloof ik wel. Dat liegen/bedriegen ook cultureel bepaald is, bedoel ik. Dat de beelden over wat eerlijk&fair is per samenleving en zelfs per subcultuur kunnen verschillen.

Kneedbaar
Zo interessant is dat! Stelen is bijvoorbeeld een schande in Turkije (overal wel, maar daar nog meer), maar bedriegen is daar, net als in Italië en andere mediterrane landen, een bewijs van sluwheid. "De mensen zien de waarheid daar als iets kneedbaars, eerder verbonden met emoties dan met feiten of logica," zegt de Amerikaanse publiciste en Turkije-veteraan Claire Berlinski onlangs in het tijdschrift 'World Affairs'. "Als het waar voelt, dan is het waar. Gevoelens veranderen hier heel snel en daarmee ook de waarheid."

Leugen als instrument
In de strijd om Taksim is de leugen instrument geworden. "Erdogan profileerde zich altijd als de man van de deugd, de integriteit. Maar het is alsof de jeugd op Taksim zijn masker heeft afgenomen. Hij is geen staatsman meer, hij is een groepsleider die de leugen een legitiem middel vindt om zijn aanhang aan zich te binden," zegt de schrijfster Bejan Matur, tot voor kort columnist was bij de regeringspartij. De slag om Taksim is een slag om het fatsoen geworden.

Prachtig artikel van Bram Vermeulen in de NRC.

Ik ben er van overtuigd dat mensen die investeren in hun eigen integriteit en die van anderen de wereld ten positieve zullen veranderen, en sneller dan zij wellicht denken effecten zien van hun inspanningen.

Luxo lives!

Luxo, de bureaulamp die symbool staat voor de speelsheid van Pixar, is in het echt nagemaakt!

Drie studenten van de Victoria University in Nieuw-Zeeland (waaronder Adam Ben-Dror) maakte de lamp om expressie en bij robots te simuleren. Om geen claim aan de broek te krijgen van Pixar, hebben ze 'm Pinokio genoemd.

'Pinokio' wordt aangestuurd door zes servomotoren en hij heeft een webcam. Door middel van OpenCV (Open Source Computer Vision), programmeerfuncties voor real time ‘zicht’ voor computers/robots, kan Pinokio de persoon achter het bureau ‘zien’.

Grappig.

Vooral omdat Pinokio om je aandacht blijft vragen :-)


Pinokio from Pinokio on Vimeo.

Boek 'Waarom de hel naar zwavel stinkt'

Ben bezig in het boek 'Waarom de hel naar zwavel stinkt' van Salomon Kroonenberg, emeritus hoogleraar geologie aan de Technische universiteit Delft. Ik heb gisteren de eerste 100 van de 374 pagina's gelezen. Leuk en interessant. Kroonenberg kan leuk schrijven.

Toekomstvisie uit 1964: Arthur C. Clarke blikt vooruit op social media

Ik vind het altijd fascinerend om te ontdekken hoe mensen vroeger tegen de toekomst aankeken. En welke toekomstvoorspellingen zij toen deden. We (de dertigers onder ons) kennen natuurlijk allemaal de tekenfilm The Jetsons, Buck Rogers in the 25e century en, (vanaf onze ouders) Star Trek. Soms zat er een vooruitziende blik in deze series, meestal waren de futuristische fantasiën vooral (achteraf) grappig. Arthur C. Clarke, sciencefictionschrijver, uitvinder en futuroloog, voorspelt in onderstaand filmpje (dat ik op LikeCOOL tegenkwam) dat we 'in de toekomst' ongeacht de afstand met elkaar zullen kunnen communiceren en werken. En zou hij hebben nagedacht over hoe de groot de impact van mobiele telefonie, internet en social media zou kunnen worden op het maken en onderhouden van vriendschappen, op marketing of (politiek) campagne voeren, op kennisdeling en educatie, op nieuwsvergaring, verslaggeving en geschiedschrijving?