Homo sapiens 3.0

‘Worden wij de eerste soort op aarde die zijn eigen evolutionaire opvolger gaat scheppen?’ vraagt filosoof Jos de Mul zich af. #dtv

#nieuwsgierig

Ik kocht afgelopen maand zijn filosofisch essay ' Kunstmatig van nature. Onderweg naar Homo sapiens 3.0'. Ik had een interview met hem over dit onderwerp gelezen in Filosofie Magazine en ik was/ben wel nieuwsgierig naar (meer van) zijn vragen (en antwoorden?) over dit onderwerp.

De voorkant van zijn boek toont trouwens heel toepasselijk een scene uit de Zweedse sf-serie 'Real Humans' (nee, niet déze scene). Hmm..die serie wil ik ook wel zien!

Ik vind de ontwikkelingen op het gebied van robotica, neurowetenschappen en biotechnologie immensely interessant. Ik ben echt anxious naar de toekomst..!
(Het Engelse woord ‘anxious’ omschrijft een gevoel van nieuwsgierigheid waar ook bezorgde spanning in zit. Het is dus ‘uitzien naar’ en ‘vrezen van’ in één. Mooi, hè).

NB Het essay van Jos de Mul is trouwens gratis(!) te downloaden via zijn website. Maar wanneer je het gewoon lekkerder vind om een echt boek in handen te hebben (zoals ik), dan kun je 'm in de boekhandel kopen voor 4,95 euro. #geengeld

 

Maand van de Filosofie

..omdat april de Maand van de Filosofie is.

Stand out

Komt Nathan (5) briesend verontwaardigd naar me toe: "Mama!! Judith zegt dat ik normáál ben!!" Hahaha.

Gelukkig, mijn opvoedingsmotto werpt vruchten af: 'Why fit in when you were born to stand out?'

Prometheus

We zijn gisteravond naar Prometheus geweest. Als Alien(- en Predator-)fan moét je natuurlijk deze prequel van de Alien-films zien..

Ik had trouwens wel het idee dat er meer tijd en ruimte genomen had kunnen worden voor de (verdieping van) karakters en verhaallijnen, en dat Prometheus misschien (nog) beter uit de verf was gekomen als Ridley Scott er een mini-serie van had gemaakt. Maar dat mag de pret niet drukken; we hebben ons prima vermaakt :-)

Grappig: Prometheus is niet echt Oscar-materiaal, maar heeft net als The Matrix, The Island en Minority Report het effect dat je er samen bij het ontbijt lekker filosofisch over kunt na-bomen. Over óf er 'engineers' zouden kunnen zijn (die op hun beurt dan natuurlijk wel weer gemaakt zouden moeten zijn door God ;-)) en waarom ze ons dan gemaakt zouden hebben, en óf, en zo ja waarom, ze ons vervolgens ook weer wilden vernietigen..

Er zitten verschillende dingetjes in de film waarover je lekker kunt filosoferen en discussiëren. En, één van de gesprekken uit de film bleef me letterlijk bij; ik bleek het gesprek de volgende ochtend woord voor woord te kunnen herhalen. Het was het gesprek tussen de gedeillusioneerde wetenschapper Charlie Holloway en de android (robot dus) David. Hieronder de tekst.  
[after David takes a sample of the liquid he found in the vase, David finds Holloway looking drunk]
David: Am I interrupting? [indicating to the bottle he's holding]
David: Thought you might be running low. [David takes a glass from the shelf]
Charlie Holloway: Pour yourself a glass, pal.
David: Thank you, but I'm afraid it would be wasted on me.
Charlie Holloway: Oh, right. I almost forgot, you're not a real boy, huh?
David: I'm very sorry that you're Engineers are all gone, Dr. Holloway.
Charlie Holloway: You think we wasted our time coming here, don't you?
David: You're question depends on the understanding, what you hope to achieve by coming here?
Charlie Holloway: What we hope to achieve? Well, it's to meet our makers. To get answers. Why they...why they even made us in the first place.
David: Why do you think your people made me?
Charlie Holloway: We made you cause we could.
David: Can you imagine how disappointing it would be for you to hear the same thing from your creator?
[Holloway laughs]
Charlie Holloway: I guess it's a good thing you can't be disappointed, huh?
David: Yes, it's wonderful actually.

I love androids. Ze laten, in de gesprekken die zij in films met mensen hebben, zo scherp onze menselijkheid zien..

Michael Fassbender is trouwens geweldig als android David.
Grappig detail: het pak dat David op de foto hierboven aan heeft, is een exacte kopie van een uniform van Mao en zijn volgelingen.

Wat is ook weer geweldig vond, was dat Ridley Scott ook in deze (Alien)film een oersterke vrouw de hoofdrol laat spelen. De scene waarin haar kracht het sterkst en heftigst naar voren komt, is direct ook mijn favoriete scene van de film. Beetje luguber wellicht, die scene, maar wow.. wat een overlevingsdrang! Mocht je de film nog gaan zien: het gaat om de scene met Elisabeth Shaw in de med-pod, de ultamoderne automatische operatie-capsule die aan boord van het wetenschappelijke onderzoeksruimteschip Prometheus is.

#respect

Bekijk hieronder de trailer van de film.

'Balanceren op de scheidslijn'

Ik ben zo iemand die graag overlijdensberichten leest. Ik weet niet wat het is.. de liefde die (uit het verdriet) van de nabestaanden spreekt, het intieme kijkje in de (opbouw van de) familie en vriendenkring van de overledene, de manier waarop een volkomen onbekende man, vrouw of kind opeens heel dichtbij lijkt, omdat je een stukje van de levenswandel, karaktereigenschappen en passies van zo iemand even kort meekrijgt.. #voyeurismemetbrokinm'nkeel

Het zal je niet verbazen dat ik ook fan ben van de NRC Weekend-rubriek 'Het laatste woord', waarin iemand die nog maar kort te leven heeft, terug- én vooruitblikt. Het zijn eerlijke, ontroerende portretten van gewone mensen. Gewone mensen die, met de dood zo nabij, mij keer op keer verrassen door hun kracht, hun kwetsbaarheid, hun wijsheid en relativeringsvermogen. Heel inspirerend. Indrukwekkend. #stilvan

Dit weekend was ik extra onder de indruk. Geïnterviewde was dit keer Johan van Breukelen. Johan weet sinds september 2011 dat zijn darmkanker terug is, met uitzaaiingen in de longen. Prognose: geen kans op genezing. En het is onbekend hoe lang hij nog te leven heeft. Twee weken geleden nog is een hersentumor bij hem verwijderd..

Johan is beeldend kunstenaar (veel fotowerk van mannen), tekstschrijver, inhoudelijk leider bij Stichting Mannenwerk (voor persoonlijke groei van mannen) en hij ontwikkelt kleinschalige creatieve projecten. En, voor mij is hij ook filosoof.. En nee, niet alleen omdat hij Eckhart Tolle aanhaalt ;-)

Zelfportret van Johan

Johan is zelf wijs. Zegt prachtige dingen, zoals: 

"Leven met het besef van eindigheid is mij niet onbekend. Ruim twintig jaar geleden ben ik als begeleider intensief betrokken geweest bij groepen rondom HIV en aids. Ik zag dat veel mensen, met de dood voor ogen, intensiever en bewuster gingen leven. Ze waren in staat het alledaagse gedoe te ontstijgen en contact te maken met waar het echt om ging. Overal ontstonden netwerken van concrete liefde: van mensen die voor elkaar gingen zorgen, elkaar wilden dragen.

Toen heb ik geleerd wat het betekent  ‘te zijn met wat er is’ en ‘te doen wat je te doen staat’. Ik heb de potentie ervaren die in mensen zit als het werkelijk erop aankomt. Hier heb ik opnieuw besloten dat ik niet eerst de dood aangezegd hoef te krijgen om met meer bewustzijn te leven." 

Wow

"In onze samenleving zijn mensen vaak verontwaardigd of geschokt wanneer iemand ongeneeslijk ziek blijkt te zijn en sterft. Alsof het iets is wat niet zou mogen gebeuren. Bij ons is de dood niet meer zo vertrouwd als in andere culturen. In het dagelijks leven wordt de dood vaak ontkend. 

De naderende dood is voor mij niet beangstigend, zwaar, verdrietig, of onbarmhartig. Ik voel me bevoorrecht en gezegend dat ik tijd en ruimte heb gekregen me erop voor te bereiden. Ik probeer bevriend te zijn met wat zich aandient, met wat voorbij komt in mijn leven."

Wow..

Mijn lichaam wordt steeds meer aangetast, sowieso al door te leven, en nu ook door de kanker. Wanneer het fysieke ongemak gaat toenemen, zal ik daaraan nog best een klus krijgen. Mijn lichaam zal uiteindelijk aftakelen en vergaan. Alles wat leeft en vorm heeft, gaat voorbij. Als je niet te veel vasthoudt aan die vormen ontstaat daarachter ruimte, en eeuwigheid."

Wow...

 "Ik haal, zoals altijd, energie en plezier uit het creëren van beelden, teksten, uit ontmoetingen, uit samenwerking met andere kunstenaars. Ik maak plannen voor de nabije toekomst en ben tegelijkertijd op elk moment bereid het leven los te laten. Op die scheidslijn balanceer ik. Dat voelt avontuurlijk, spannend, een beetje gevaarlijk, en vooral: heel levendig. En dat levendige maakt het ook feestelijk. Ik kan het iedereen aanraden.’

Wow....

'Aangeraakt'. Een filmproject dat Johan van Breukelen maakte met Dzul Sungit en Trio Thijs.

Meer info over deze film.  

VN zoekt naar Bruto Nationaal Geluk

Gelezen in de Trouw-rubriek Religie & Filosofie:
De Verenigde Naties beginnen deze maand aan een zoektocht naar Bruto Nationaal Geluk. In ons land pleit GroenLinks sinds enige tijd voor de invoering van het Bruto Nationaal Geluk, een index die tegenwicht moet bieden aan economische meetlinten.

Bhutan heeft al zo'n index. Een speciale commissie beoordeelt iedere overheidsbeslissing op haar geluksgehalte. Vreest de commissie dat een bepaalde nieuwe regel het volk ongelukkiger maakt, dan gaat het voorstel terug naar de ambtenaar die hem bedacht. Pas wanneer de regel letterlijk positief stemt, krijgt hij groen licht.

De Bhutaanse fascinatie sloeg onlangs over op de Verenigde Naties. Diens lidstaten besloten in juli om bij het streven naar sociale en economische ontwikkeling meer aandacht te besteden aan geluk en welzijn. Op een VN-bijeenkomst in New York worden momenteel de eerste ideeën uitgewerkt.

Mooi..

Hoewel geluk moeilijk te vangen is in definities, en daardoor moeilijk te meten, wil de USA zijn politiek al aan het vage begrip geluk toetsen. Zo zei de econoom John Keynes: 'I would rather be vaguely right than precisely wrong'. Keynes heeft bewezen: als ideeën ter wereld komen, zijn ze nogal ruw en behoeven ze aanscherping. Dat zou best eens het geval kunnen zijn met het idee dat geluk het doel is van landelijke politiek. Ofwel: beter een onvolkomen streven naar geluk dan helemaal geen streven.