Picto Poëzie

Eens in de zoveel tijd, met name op zachte zomeravonden, komt schrijver/dichter (en tante van Reinier) Trijntje Gosker langs om op onze 'veranda' een glaasje port met Reinier te drinken. Ze praten elkaar dan een beetje bij over creatieve projecten waar ze mee bezig zijn. Zo ook vanavond.

Ik ga dan altijd een beetje m'n eigen gang. Zo wilde ik vanavond nog wat werken (of een keer vroeg m'n bed in kruipen), maar toen ik eenmaal buiten met een whisky in de schommelstoel zat, raakte ik geïntrigeerd door een dichtbundel die Trijntje bij zich had: 'Weerwoord'.

Een bundel met gedichten in picto's! Met (nieuwe) gedichten van het Zwols Dichterscollectief, Trijntje én Toon Tellegen!
#PictoPoëzie

Trijntje ontwikkelde drie jaar geleden een picto semi schrift voor laaggeletterden (en maakt nog altijd picto's bij) en won hiermee in 2011 de Hermen J. Jacobsprijs. Trijntje: "Ik ben dichter, dus ik wilde experimenteren met beeld & woord. Hier kwamen zulke verrassende ontdekkingen uit, dat ik dacht 'dit kan een nieuwe dichtvorm worden'. Ik heb toen mijn collega-dichters van het Zwols Dichterscollectief uitgenodigd om bij kunstwerken van het kunstenaarscollectief Arte no Pendor nieuwe gedichten te maken, gebruikmakend van het picto semi schrift dat inmiddels ruim 7000 picto's telt. Ze lieten zich dus leiden door de beelden."

Geweldig vind ik dit.

Ik heb dus direct haar bundel gekocht (het exemplaar dat ze bij zich had :-)). Ook interesse? Meer informatie vind je op de website Pictoschrijver. De bundel met 13 gedichten (en kunstwerken) is nog niet te koop via boekhandel of internet, maar vooralsnog alleen te bestellen bij Trijntje zelf. Maak dan 5,50 euro over op Tridiosbank-nr. 21.23.79.038 met vermelding van je naam en adres, dan krijg je de bundel toegestuurd.  



     

Haar

Mooie serie van Brittany Schall.

En mooie beschrijving (zie hieronder) over haar werk van de Berlijnse (maar Engelstalige) weblog iGNANT.

Schall deals in her work ‘Hair Studies’ with identity, form, and experimenting with new mediums. In her portraits she forgoes the presentation of the models faces almost entirely, only concentraiting on the models hair. The visually reduced portraits ask the audience to discuss the essence of the person portrayed, despite the missing key elements, as a face for example. Metaphorically, her works talks about contradictory roles that we have within ourselves, particularly with women. 

Femininity is both strong and soft. Sensuality can empower or subjugate, and ‘vulnerability can be courageous or cowardly’. She creates images that are constantly having an internal dialogue about conflicting thoughts and ideas. Schall about her own work: ‘My pieces also express the dynamics of relationships, specifically submitting yourself with another while still trying to maintain your own sense of self’.

Kleine dingen

Geluk zit 'm in kleine dingen.

Zoals dat je op de terugweg van je Club Power-les in het kleine kontzakje van je korte sportbroek opeens een biljet van vijf euro vindt, en je jezelf zo blij als een kind bij de eerste de beste supermarkt op je route trakteert op een NRC Next.

En dat je van die vijf euro nog precies 3,70 euro over hebt, en dat je dan de DeliFrance ziet, waarvan je dacht dat ie al een kwartier dicht was (en dat was ie eigenlijk ook), maar dat de mannen nog aan het opruimen en schoonmaken zijn, en dat je dan met je meest charmante glimlach vraagt wat voor gezond&lekkers ze nog voor je hebben voor 3,70 euro, en dat ie dan zegt 'ik kan een large jus d'orange met karnemelk voor je maken', en dat je later ziet dat ie eigenlijk wel duurder was dan 3,70 euro..). En dat je groot glas krijgt overhandigd mét rietje en sinaasappelschijfje en je (in sportkleding) ook nog wel even op het terras mag zitten terwijl zij afsluiten.

En dat je, nadat je verfrist&verkwikt weer op je fiets stapt, en je moet omrijden omdat ze bij het winkelcentrum de weg hebben opgebroken, je op je gewijzigde route op een geparkeerde witte Ford Mustang Fastback uit 1965 stuit!!
owwww....

(Deze foto is trouwens van internet; ik had mijn iPhone natuurlijk niet bij me om 'm te fotograferen.. Maar hij was mogelijk nóg mooier..! ‎#kwijl)

The cup song

'The cup song'

Cool.

'Rembrandt'

Prachtige Rembrandt-achtige portretten van de Britse schilder Mark Demsteader.

Grappig: ik had zijn schilderijen op de blog 'This isn't happiness' zien staan en zocht ze op Demsteaders eigen site. Daar stond een lijst met schilderij-titels (zonder de afbeeldingen er bij). Zonder te weten wat de titel van deze schilderijen was, klikte ik op de eerste twee titels die me aanspraken: 'shadowlands'  en 'shallow waters'. Ah. Gevonden.

#intuïtievetitel

Dino-feestje

Nathan is maandag jarig, dus vandaag (de eerste dag van de zomervakantie) organiseerden we zijn kinderfeestje. In dino-stijl. Uiteraard. (..hoewel spiderman ook helemaal hot is. Bij Nathan in ieder geval).

Ik had een dino-verhaal geschreven (en verteld) en daar hadden we allerlei spelletjes aan gekoppeld. Nou ja, eh.. Reinier had allerlei spelletjes bedacht/verzameld en toen heb ik mijn verhaal daar op aangepast. Iets met dino-eieren in veiligheid brengen voor de vulkaanuitbarsting en, als de eieren zijn uitgekomen de jonge dino's zoeken die uit de eieren zijn gekomen.

 

Cadeautjes uitpakken en naar het verhaal luisteren. 

 

Vulkaantaart!

 

Dino's knutselen.

Din-eieren in veiligheid brengen (o.a. over de 'lavastroom').

Uitgekomen dino's zoeken in de tuin.

 

Fernando Sánchez Castillo

"De Spaanse kunstenaar Fernando Sanchez Castillo speelt met individu&macht, schoonheid&geweld en vrijheid&onderdrukking." Ah. Dat wil ik wel even zien, dacht ik bij mezelf, en wandelde afgelopen woensdag de kunstzone van het Rabobank-hoofdkantoor in Utrecht binnen.  

De tentoonstelling heet 'De slaap van de rede'. Sanchez Castillo vraagt zich af wat er gebeurt als de rede slaapt. Nou, ik werd in ieder geval in drie stappen wakker geschud..

1. Het ene moment sta ik namelijk nog bewonderd naar de ruim vijf meter hoge sculptuur (exact één centimeter kleiner dan de David van Michelangelo) in het midden van de ruimte te kijken (zie foto). Bewonderend en grinnekend, zo van 'grappig, dat de kunstenaar een doorsnee Chinese burger zo groot afbeeldt ipv een machthebber zoals Stalin ofzo.'

2. En het volgende moment zie ik, slechts twee meter verderop, een 'tapijt' van groene speelgoed-soldaatjes. En ('hé, grappig'), zodra ik door mijn knieeën ga om een foto van dichtbij te maken, zie ik dat het geen soldaatjes zijn, maar duizend kleine Chineesjes! Diezelfde Chinees van vijf meter!

3. (En toen kwam de shock) Ik draai me om en zie aan de wand opeens de legendarische foto uit 1989 van de Chinese man die met een boodschappentas, in zijn eentje, minutenlang een complete colonne Chinese tanks wist tegen te houden op het Tiananmenplein in Peking*: Tank man. De witte reus hier naast me! Die duizenden speelgoed'soldaatjes'. #kippenvel  De symboliek van dit burgerverzet kwam alsnog als een hamerslag bij me binnen.
#mooi



*De militairen in de tank schoten hem niet dood, maar discussieerden met hem totdat ‘Tank Man’ door omstanders werd meegesleurd. Dat redde waarschijnlijk zijn leven. Uiteindelijk maakte het leger met een strak geregisseerde aanval een einde aan de grootse Chinese studentenprotesten uit de geschiedenis.

Fernando Sanchez Castillo maakte op verzoek van de Rabobank vier nieuwe werken, speciaal voor de tentoonstelling 'De slaap van de rede'.

Eén van die werken zijn dus de verbeeldingen van 'Tank man'. Nieuwsgierig naar zijn andere werken? Bekijk dit filmpje dan even. Of bezoek de kunstzone in Utrecht.