Hippe thee

Wat kan ik toch genieten van mooi en goed design.. Zoals deze thee-verpakkingen die het ontwerpbureau Proud Design maakte voor Tea Bar (Haarlemmerdijk 71, Amsterdam).

Tea bar had het ontwerpbureau gevraagd om voor hun meest populaire (en dus best verkopende) thee-smaken een cadeauverpakking te ontwerpen.
Proud Design bedacht toen ook maar gelijk nieuwe namen voor de smaken ;-)

Het eindresultaat is simpel en geweldig! Een kek kartonnen sleeve over het tinnen containertje. En dan per drie verpakt in weer een kartonnen sleeve. Met namen als 'Green collection', 'Ladies collection' en 'Gents collection'. Cool.

 

Oh.. ik moét hier een keertje gaan kijken..

Wimpy braille burgers

Wimpy, een Hamburgertent in Zuid Afrika, heeft voor blinde klanten de menukaart in braille omgezet. Om op een ludieke manier de aandacht te vestigen op het feit dat zij hun blinde klanten goed van dienst willen zijn, maakten ze 20 hamburgers met daarop in braille (m.b.v. sesam zaadjes) een kort berichtje met de naam van de betreffende burger. Leuk!

Ik zag het filmpje op blog voor inspiratie.  

'Balanceren op de scheidslijn'

Ik ben zo iemand die graag overlijdensberichten leest. Ik weet niet wat het is.. de liefde die (uit het verdriet) van de nabestaanden spreekt, het intieme kijkje in de (opbouw van de) familie en vriendenkring van de overledene, de manier waarop een volkomen onbekende man, vrouw of kind opeens heel dichtbij lijkt, omdat je een stukje van de levenswandel, karaktereigenschappen en passies van zo iemand even kort meekrijgt.. #voyeurismemetbrokinm'nkeel

Het zal je niet verbazen dat ik ook fan ben van de NRC Weekend-rubriek 'Het laatste woord', waarin iemand die nog maar kort te leven heeft, terug- én vooruitblikt. Het zijn eerlijke, ontroerende portretten van gewone mensen. Gewone mensen die, met de dood zo nabij, mij keer op keer verrassen door hun kracht, hun kwetsbaarheid, hun wijsheid en relativeringsvermogen. Heel inspirerend. Indrukwekkend. #stilvan

Dit weekend was ik extra onder de indruk. Geïnterviewde was dit keer Johan van Breukelen. Johan weet sinds september 2011 dat zijn darmkanker terug is, met uitzaaiingen in de longen. Prognose: geen kans op genezing. En het is onbekend hoe lang hij nog te leven heeft. Twee weken geleden nog is een hersentumor bij hem verwijderd..

Johan is beeldend kunstenaar (veel fotowerk van mannen), tekstschrijver, inhoudelijk leider bij Stichting Mannenwerk (voor persoonlijke groei van mannen) en hij ontwikkelt kleinschalige creatieve projecten. En, voor mij is hij ook filosoof.. En nee, niet alleen omdat hij Eckhart Tolle aanhaalt ;-)

Zelfportret van Johan

Johan is zelf wijs. Zegt prachtige dingen, zoals: 

"Leven met het besef van eindigheid is mij niet onbekend. Ruim twintig jaar geleden ben ik als begeleider intensief betrokken geweest bij groepen rondom HIV en aids. Ik zag dat veel mensen, met de dood voor ogen, intensiever en bewuster gingen leven. Ze waren in staat het alledaagse gedoe te ontstijgen en contact te maken met waar het echt om ging. Overal ontstonden netwerken van concrete liefde: van mensen die voor elkaar gingen zorgen, elkaar wilden dragen.

Toen heb ik geleerd wat het betekent  ‘te zijn met wat er is’ en ‘te doen wat je te doen staat’. Ik heb de potentie ervaren die in mensen zit als het werkelijk erop aankomt. Hier heb ik opnieuw besloten dat ik niet eerst de dood aangezegd hoef te krijgen om met meer bewustzijn te leven." 

Wow

"In onze samenleving zijn mensen vaak verontwaardigd of geschokt wanneer iemand ongeneeslijk ziek blijkt te zijn en sterft. Alsof het iets is wat niet zou mogen gebeuren. Bij ons is de dood niet meer zo vertrouwd als in andere culturen. In het dagelijks leven wordt de dood vaak ontkend. 

De naderende dood is voor mij niet beangstigend, zwaar, verdrietig, of onbarmhartig. Ik voel me bevoorrecht en gezegend dat ik tijd en ruimte heb gekregen me erop voor te bereiden. Ik probeer bevriend te zijn met wat zich aandient, met wat voorbij komt in mijn leven."

Wow..

Mijn lichaam wordt steeds meer aangetast, sowieso al door te leven, en nu ook door de kanker. Wanneer het fysieke ongemak gaat toenemen, zal ik daaraan nog best een klus krijgen. Mijn lichaam zal uiteindelijk aftakelen en vergaan. Alles wat leeft en vorm heeft, gaat voorbij. Als je niet te veel vasthoudt aan die vormen ontstaat daarachter ruimte, en eeuwigheid."

Wow...

 "Ik haal, zoals altijd, energie en plezier uit het creëren van beelden, teksten, uit ontmoetingen, uit samenwerking met andere kunstenaars. Ik maak plannen voor de nabije toekomst en ben tegelijkertijd op elk moment bereid het leven los te laten. Op die scheidslijn balanceer ik. Dat voelt avontuurlijk, spannend, een beetje gevaarlijk, en vooral: heel levendig. En dat levendige maakt het ook feestelijk. Ik kan het iedereen aanraden.’

Wow....

'Aangeraakt'. Een filmproject dat Johan van Breukelen maakte met Dzul Sungit en Trio Thijs.

Meer info over deze film.  

Twee kamer appartement in Girona

Dit heerlijke twee kamer appartement ligt in Girona.

Mooie stad. Reinier en ik zijn er tien jaar geleden geweest. Catalonië lijkt me sowieso geen verkeerde plek om eens een tijdje te wonen. Volgens de Spanjaarden zijn de Catalanen de 'Hollanders' van Spanje: nuchter en hardwerkend.

En dan dit appartement. Lekker knus met z'n 2-en (niet met een heel gezin..).

:-) 

 

Zo wordt dooi een beetje minder triest

Melted snowman-cookies.. mmmmmm.... Hier vind je het recept.

Zwolse Grachtentocht

Wat was dat top vanmiddag in de binnenstad! Ge-wel-dig die Zwolse Grachtentocht! Iedereen vrolijk. Super sfeer.

We hebben eerst Gert opgewacht bij het Maagjesbolwerk waar hij tijdens zijn eerste rondje langskwam. Elisabeth en de kinderen hebben we helaas niet gezien (die waren bij de Thorbeckegracht).

En toen we even met Gert stonden te kletsen (omdat hij toch klunend langs de brug moest), kwamen we ook nog Jan (mijn toneelmaatje) en zijn vrouw tegen.

Daarna lekker opwarmen in Bagels&Beans met ChocoMelt (met pure chocolade..) met slagroom.

Het kikkerpaleis

Heb net Het Kikkerpaleis van Jostein Gaarder gelezen.

Bijzonder filosofisch kinderboek.

"Kristoffer Poffer beleeft zijn avonturen in dromenland. Hij Joopt 's nachts door de sneeuw in zijn nachtgoed. Bij een bevroren poel komt opeens een kabouter die Umpin heet tevoorschijn. Umpin neemt Kristoffer mee van de winter naar de zomer. Ze eten pannekoeken en andere zoetigheid en dan gaan ze in de poel kikkervisjes vangen in een jampotje. Umpin roert er met een toverstokje in en de kikkervisjes veranderen in een kikker- Nu moet Kristoffer de kikker een zoen geven... wat er uiteindelijk toe leidt dat Kristoffer zijn overleden grootvader tegenkomt in het Kikkerpaleis."