Gisteravond organiseerde schapenboerderij de Vreugdehoeve in het donker een fakkeltocht van drie kilometer in de Vreugderijkerwaard. Leuk!
Van ver zagen we de fakkels al en hoorden we het geluid van de midwinterhoorns. Eenmaal binnen bij de Vreugdehoeve kregen we een fakkel en een kaart. Buiten staken we onze fakkel aan en met zo'n zeven brandende fakkels liepen we een route langs de weilanden en de benedenloop van de IJssel.
Onderweg stond vier keer een stalletje, nu eens met een ketel gluhwein boven het vuur, dan eens met (broodjes met) warm mals, gekruid schapenvlees. En op het eind van de route ging een 'eland' rond met een mand met gekarameliseerde appels op een stokje. Mmmmm...
En bij elk stalletje werd door een verhalenverteller een volkslegende of een midwintersage vertelt. De Vorst van Vreugderijk ontving ons op de IJsseldijk, de IJskoningin in de vogeluitkijk, en het appelvrouwtje van Spoolde in het Hoge bomen Bosch (waar Jaap in een eland-pak de gekarameliseerde appels uitdeelde..).
Geweldig.
NB Wat zo gaaf was aan de ontmoeting met de ijskoningin: we liepen in het pikdonker over de IJsseldijk toen ik onderlangs (onderaan de dijk, langs het water) vaag een witte, ruisende, golvende gestalte zag lopen/zweven.. Toen hadden we nog geen idee wat we precies zagen, maar toen we dichterbij kwamen, zagen we dat het een vrouw ..pardon, een IJskoninging was!
