Intouchables

Gisteravond 'Intouchables' gezien.

Prachtig.

Go see.

Deodato

Nee. Klassieke muziek mag je niet verkrachten. Of je moet het goed doen, natuurlijk. Zoals Deodato doet. Maar dan hebben we het ook niet meer over een verkrachting, maar over kunst. Iets wat je graag ondergaat...

Ik zat vanochtend te bladeren in mijn nieuwe boek 'Dé muzen' van muziekwetenschapper en kunsthistoricus Toon Verbeek. En via Youtube liet ik tijdens ons zondagochtendontbijtje stukken horen die Reinier en/of ik wel of niet (her)kende. Kende door een klassieke opvoeding van thuis, door onze activiteiten in koor of orkest of, 'gewoon' zoals de meeste mensen, door films ;-)

Bij 'Also sprach Zarathustra' (ons allen wel bekend door de film '2001: A Space Odessey'), moest ik aan het arrangement van Deodato denken (dat vervolgens in de film 'Being There' is gebruikt). Het is de jazzy-vertaling van het stuk van het klassieke stuk van Richard Strauss. Heerlijk. 

Eumir Deodato heeft met Kool & The Gang, Björk en k.d. lang gewerkt, en met frank Sintatra, Gilberto en vele anderen. Deodato heeft als producer of als arrangeur bovendien aan meer dan 500 albums meegewerkt, waarvan 15 platina werden! 

#impressive

Met zijn interpretatie van 'Also sprach Zarathustra' won hij een trouwens een Grammy Award.  


Hieronder een paar van zijn interpretaties van klassieke nummers.

Spider Projection

Briljant dit!

Dit gebouw was ik graag onverwacht op straat tegengekomen..

(Really. I like spiders.)



Zeven maanden geleden konden voorbijgangers zich in Saarbruck (Duitsland) vergapen (en gillend wegrennen..) aan dit video project van de Duitse 3D design specialist Friedrich van Schoor.

Springbank Longrow single malt

Mijn leidinggevende kwam vandaag terug van zijn zesdaagse Schotse wandel- & whisky-trip. En… hij heeft iets lekkers voor me meegenomen! Springbank Longrow. Het laatste beetje uit het vat! En dus niet meer te krijgen J

De Longrow single malt komt van de Springbank Distillery, een unieke distilleerderij. Het is de enige overgebleven Schotse distilleerderij die alle stappen in het proces van whiskymaken op eigen terrein uitvoert (de gehele productie wordt zelf gebotteld). Het water voor het brouwen komt uit het naastgelegen meer Cross Hill Loch dat gevoed wordt door smelt- en regenwater uit de bergen. Het meer is ooit door de Duke of Argyll aangelegd om alle vroegere distilleerderijen van water te voorzien.

O ja, ook uniek aan Springbank Distillery is dat het een van de weinige overgebleven particuliere brouwerijen is in Schotland. Echt een familiebedrijf dus; de huidige eigenaar is de kleinzoon van de oprichter van Springbank.

En nu over mijn whisky..

De Longrow single malt (vernoemd naar de oude Longrow distilleerderij die vroeger naast Springbank stond) die ik heb gekregen, werd als een experiment door de Springbank-voorzitter gebrouwen om te bewijzen dat het mogelijk was om een Islay-achtige single malt whisky te produceren op het vasteland. Dit experiment leverde een whisky op die zo bijzonder was dat Longrow inmiddels is uitgegroeid tot een belangrijke whisky van Springbank.

De gerst die wordt gebruikt bij de productie van Longrow is volledig turf gedroogd, waardoor de whisky een heerlijk rokerig, venig karakter krijgt met heerlijke onderliggende zoetige tonen. Bijzonder ook (vertelde Simon me) is dat alle malts van Longrow non-chill filtered zijn en niet gekleurd (bij whisky wordt meestal caramel gegooid om ze te kleuren). 

NB. De naam Cadenhead op de fles refereert aan een van de oudste onafhankelijke bottelaars in Schotsland (opgericht in 1842). Cadenhead is nu in handen van Springbank Distillery. 
De naam van de whisky (Longrow) is met de hand op het etiket geschreven. Simon en ik weten niet hoe oud ie is..

 

Ik ben zo benieuwd naar de smaak! Als ik passievoorwhisky.nl mag geloven, is ie erg lekker:

Nose: Very creamy, vanilla custard. The smoke develops gradually, like a slow burning log fire, never overpowering but always reassuring. Marshmallows toasted on a campfire - crisp on the outside and sticky sweet in the middle!
Palate: Incredibly well balanced - rich and creamy with a slight medicinal hint. The smoke is always present, washing over the palate in waves, like the soft billows of smoke from the kiln.
Finish: The gentle smoke lingers and lingers leaving you yearning for more!

…morgenavond gaat de fles open.

#can’twait

Foto's zomervakantie Blankenberge 2012

Het fotoboek boek is af!

Open publication - Free publishing - More blankenberge

L' accordeur

Grappig: net op het moment dat ik vanavond deze fantastische short aan het bekijken ben op Vimeo, plaatst NRC een bericht over deze 13-min. durende film!

"Een veelbelovende, maar gedesillusioneerde pianist wordt stemmer en doet alsof hij blind is, omdat dat meer geld oplevert. Totdat hij iets ziet wat hij niet mag zien.


In de eerste helft van de film leren we de hoofdpersoon kennen en heeft het nog alle ingrediënten van een luchtig verhaal: de jonge pianist die niet de gewenste erkenning krijgt verzint een geniale list – zo denkt hij zelf. Hij gaat lenzen dragen die het doen lijken alsof hij blind is en biedt zich aan als pianostemmer bij mensen thuis. Die vinden dat bijzonder: ze nemen aan dat zijn gehoor beter ontwikkeld is omdat zijn zicht immers ontbreekt en vertellen anderen over hem. Meer bewondering, meer bekendheid, meer geld. De twist volgt als hij ergens aanbelt, na wat aarzelen binnengelaten wordt en daar iets ziet wat hij niet mag zien. Bovendien kan hij niet laten merken dat hij het ziet.

De korte thriller van de Fransman Olivier Treiner – die al te zien was op diverse grote filmfestivals – weet de spanning zó goed op te bouwen, dat je zelfs tijdens de aftiteling nog gespannen zit te kijken en te luisteren."

Hör Ich Das Liedchen Klingen
Het stuk dat hij trouwens speelt is uit 'Dichterliebe' (opus 48) en is één van Schumanns meest bekende liederen (er hoort dus officieel nog zang bij..). Het heet 'Hör Ich Das Liedchen Klingen'. Luister hier het pianostuk.

Tekst (van Heinrich Heine) van 'Hör Ich Das Liedchen Klingen' in het Duits
Hör' ich das Liedchen klingen,
Das einst die Liebste sang,
So will mir die Brust zerspringen
[Vor]1 wildem [Schmerzendrang.]2

Es treibt mich ein dunkles Sehnen
Hinauf zur Waldeshöh',
Dort löst sich auf in Tränen
Mein übergroßes Weh'.

Engelse vertaling
I hear the dear song sounding
That once my beloved sang.
And my heart wants to burst so strongly
From the savage pressure of pain.

A dark longing is driving me
Up into the heights of the woods
Where in my tears can be dissolved
My own colossal woe.

Poppenparade

Vanmiddag hebben we toen we een middagje stad en terras (in de zon!) deden, onverwachts 'De Poppenparade' bezocht.

We zaten bij Public lekker op de loungebanken in de zon met wat lekkers, moesten bij het deurtje ernaast (Theater Odeon&Fraterhuis) nog twee filmhuisbonnen kopen voor Trijntje(s verjaardag) morgen, én toen zagen we dat er een jubileumexpositie was over Poppentheater Gnaffel.

Sinds 1987 heeft Theater Gnaffel 35 verschillende voorstellingen gemaakt, waarin 215 poppen hebben meegespeeld. Bijzondere poppen. Leuk om ze in zo'n expositie eens in 't echt te zien!

 

Grappige tweet van Mark Oldengarm trouwens.. hahaha.